dr inż. Andrzej Włodzimierz Ciszewski

Po ukończeniu szkoły powszechnej kontynuował naukę w Technikum Mechaniczno-Elektrycznym w Piotrkowie Trybunalskim na kierunku "Maszyny i urządzenia techniczne dla przemysłu szklarskiego". W 1960 roku rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej, które ukończył w 1965 roku. Pracę dyplomową "Projektowanie procesów technologicznych i oprzyrządowania" przygotował pod kierunkiem prof. Zbigniewa Kornbergera. PO jej obronie uzyskał dyplom magistra inżyniera mechanika w specjalności "Obrabiarki, narzędzia i technologia budowy maszyn". 

Z dniem 15 listopada 1965 r. rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną w Katedrze Technologii Budowy Maszyn Politechniki Łódzkiej. Początkowo był zatrudniony na stanowisku stażysty, następnie asystenta, starszego asystenta i adiunkta, Jego działalność naukowa koncentrowała się na konstrukcji i technologii przekładni zębatych, ze szczególnym uwzględnieniem przekładni ślimakowych. W Katedrze Technologii Budowy Maszyn pracował do 1995 roku.

Na podstawie rozprawy doktorskiej pt. „Wpływ rodzaju uzębienia przekładni ślimakowej na zmianę sprawności zazębienia spowodowane ugięciami ślimaka” oraz po złożeniu wymaganych egzaminów uzyskał stopień doktora nauk technicznych. Stopień ten został nadany uchwałą Rady Wydziału Mechanicznego Politechniki Łódzkiej z dnia 20 września 1974 roku.

W ramach działalności dydaktycznej Andrzej Ciszewski prowadził zajęcia przede wszystkim z zakresu metrologii technicznej oraz oprzyrządowania technologicznego obróbki skrawaniem. Pod jego kierunkiem wykonano około 50 prac dyplomowych i inżynierskich. Przez kilkanaście lat pełnił funkcję opiekuna Studenckiego Koła Naukowego Obrabiarek, z którym uczestniczył w licznych praktykach krajowych i zagranicznych. W 1979 roku Koło było głównym organizatorem I Sympozjum Kół Naukowych Wydziału Mechanicznego Politechniki Łódzkiej. 

W okresie blisko trzydziestoletniej pracy na Politechnice Łódzkiej opublikował jako autor lub współautor trzy skrypty, osiem artykułów naukowych oraz kilkanaście referatów prezentowanych na krajowych i zagranicznych konferencjach naukowo-technicznych. Samodzielnie wykonał lub kierował zespołami realizującymi kilkanaście prac badawczo-wdrożeniowych, dotyczących głównie konstrukcji i technologii wysokosprawnych przekładni ślimakowych. Opracowania te wykonywano m.in. na potrzeby walcowni Huty Katowice, Grupowej Oczyszczalni Ścieków w Łodzi, Fabryki Motoreduktorów w Bielsku-Białej oraz wielu innych przedsiębiorstw.

W latach 1974‑1978 był przedstawicielem pomocniczych pracowników naukowo-dydaktycznych w Radzie Wydziału Mechanicznego Politechniki Łódzkiej, natomiast w latach 1976‑1995 reprezentował tę grupę pracowników w Radzie Instytutu Obrabiarek i Technologii Budowy Maszyn.

Niezależnie od działalności naukowej prowadzonej na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej uczestniczył w szwedzko-polskim programie szkoleniowo-wdrożeniowym „Productivity for Poland”, finansowanym w latach 1991‑1995 przez Agencję Rozwoju Przemysłu RP oraz Rząd Królestwa Szwecji. W ramach programu uzyskał szwedzką licencję SPC, uprawniającą do prowadzenia prac w zakresie usprawniania organizacji i poprawy rentowności przedsiębiorstw z wykorzystaniem metodyki PIA (Profitability Improvement Analysis).

Od 1 listopada 1977 roku pełnił funkcję kierownika łódzkiej filii Ośrodka Rzeczoznawstwa SIMP-ZORPOT, a od 1983 roku dyrektora tej jednostki, która stała się samodzielną agendą SIMP. Specjalizował się w konsultingu organizacyjno-technicznym, wycenach majątku i firm oraz ekspertyzach maszyn i urządzeń technicznych. 

W latach 1994‑1995 ukończył studia podyplomowe z zakresu ekonomii i szacowania nieruchomości, zorganizowane przez Wydział Budownictwa Politechniki Warszawskiej. Następnie, w latach 2001‑2003, uczestniczył w szkoleniach i kursach poświęconych zagadnieniom prawa, wykorzystania funduszy Unii Europejskiej oraz bezpieczeństwa produktów w świetle obowiązujących przepisów.

Posiadał tytuł dyplomowanego rzeczoznawcy SIMP w zakresie technologii mechanicznych, wyceny technicznego majątku ruchomego oraz organizacji i ekonomiki przemysłu. Sprawnie posługiwał się również narzędziami pakietu Microsoft Office, co w tamtym okresie stanowiło umiejętność spotykaną stosunkowo rzadko.

Szczególne miejsce w działalności zawodowej Andrzeja Ciszewskiego zajmowała aktywność społeczna i organizacyjna w Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (SIMP), z którym był związany nieprzerwanie od 1970 roku. Już na początku swojej działalności należał do grona organizatorów Koła Uczelnianego SIMP przy Politechnice Łódzkiej, powołanego do życia w 1971 roku. Jako członek pierwszego zarządu odpowiadał za współpracę ze studenckimi kołami naukowymi, przyczyniając się do aktywizacji środowiska młodych inżynierów.

Od 1984 roku przez blisko dwie dekady pełnił funkcje kierownicze w Zarządzie Oddziału Łódzkiego SIMP – początkowo jako członek Prezydium, a od 1987 do 2002 roku jako zastępca przewodniczącego (wiceprezes). Koordynował działalność naukowo-techniczną Oddziału, sprawował nadzór nad pracą sekcji specjalistycznych oraz rozwijał współpracę z Politechniką Łódzką i szkolnictwem technicznym. Z jego inicjatywy zorganizowano konkursy na najlepsze prace dyplomowe techników i magistrów inżynierów, promujące wysoki poziom kształcenia i innowacyjność młodych konstruktorów. Znaczący wkład wniósł również w działalność wydawniczą i popularyzatorską Stowarzyszenia, będąc autorem licznych publikacji oraz współredaktorem „Biuletynu Zarządu Oddziału Łódzkiego SIMP”.

Równolegle rozwijał działalność ekspercką i organizacyjną w strukturach gospodarczych SIMP. Od 1977 roku, za zgodą Rektora Politechniki Łódzkiej, kierował łódzką filią Ośrodka Rzeczoznawstwa i Postępu Organizacyjno-Technologicznego, a następnie był dyrektorem Ośrodka SIMP-ZORPOT w Łodzi. Pod jego kierownictwem jednostka ta została przekształcona w nowoczesną firmę franczyzową, którą z powodzeniem prowadził do 2014 roku, świadcząc usługi eksperckie, rzeczoznawcze i doradcze dla przemysłu.

Od 1994 roku jego działalność objęła również władze naczelne Stowarzyszenia. W latach 1994‑1998 był członkiem Zarządu Głównego SIMP, w kadencji 1998‑2002 pełnił funkcję wiceprezesa oraz obowiązki prezesa Stowarzyszenia, natomiast w latach 2002‑2014 przez trzy kolejne kadencje sprawował funkcję Prezesa SIMP. Równocześnie, w latach 1994‑2002, przewodniczył Komisji Kwalifikacyjnej Rzeczoznawców SIMP, odpowiadając za rozwój i utrzymanie wysokich standardów działalności rzeczoznawczej.

Okres jego prezesury należał do najbardziej aktywnych w najnowszej historii Stowarzyszenia. Zorganizował centralne obchody jubileuszy 75-, 80- i 85-lecia SIMP, zainicjował ogólnopolskie konkursy promujące najlepsze prace dyplomowe, osiągnięcia techniczne oraz młodych techników. Doprowadził do wdrożenia platformy internetowej SIMP i systemu zarządzania jakością, modernizując funkcjonowanie organizacji i dostosowując ją do współczesnych standardów.

• Blisko 30-letnia działalność naukowo-dydaktyczna na Politechnice Łódzkiej oraz promotorstwo około 50 prac dyplomowych i inżynierskich.
• Autor i współautor skryptów, publikacji naukowych oraz referatów, a także kierownik prac badawczo-wdrożeniowych dla przemysłu.
• Wieloletni dyrektor Ośrodka SIMP-ZORPOT w Łodzi i dyplomowany rzeczoznawca SIMP w zakresie technologii mechanicznych oraz wyceny majątku.
• Prezes SIMP w latach 2002‑2014, inicjator modernizacji Stowarzyszenia, wdrożenia systemu zarządzania jakością i platformy internetowej oraz organizator obchodów jubileuszy SIMP.
• Twórca i organizator przedsięwzięć promujących polską myśl techniczną, rozwój rzeczoznawstwa oraz współpracę SIMP z uczelniami, instytucjami naukowymi i przemysłem.

• Ojciec: Józef
• Matka: Zofia z d. Pawlaczyk

Pochowany na Cmentarzu Rzymskokatolickim pw. św. Józefa, przy ul. Ogrodowej 39 w Łodzi.