prof. dr hab. inż. Jan Paweł Pilarczyk

W 1963 r. ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, uzyskując dyplom magistra inżyniera mechanika.
Odbył zagraniczne staże studia specjalistyczne, w tym roczne studia podyplomowe we Francuskim Instytucie Spawalnictwa w Paryżu (1966‑1967) jako stypendysta rządu francuskiego oraz roczne studia w Angielskim Instytucie Technologicznym w Cranfield w Wielkiej Brytanii (1972‑1973) jako stypedysta Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ).

W 1963 r. rozpoczął pracę w Instytucie Spawalnictwa w Gliwicach, z którym był związany zawodowo przez 52 lata, do 2015 r.
Pracując w Instytucie Spawalnictwa, uzyskał kolejne stopnie i tytuł naukowy: w 1972 r. stopień doktora nauk technicznych, w 1977 r. stopień doktora habilitowanego nauk technicznych na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Śląskiej, a w 1991 r. otrzymał z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej tytuł profesora.

W latach 1981‑1990 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Spawalnictwa ds. naukowych, natomiast w latach 1990‑2015 był jego dyrektorem.
Był kontynuatorem dzieła swojego ojca, prof. Józefa Pilarczyka, założyciela i organizatora Instytutu Spawalnictwa, który utworzył tę placówkę w 1945 r. Zadaniem prof. Jana Pilarczyka było przeprowadzenie Instytutu przez okres transformacji ustrojowej oraz dostosowanie jego działalności do zasad gospodarki rynkowej i standardów obowiązujących w Europie.

Po utworzeniu Unii Europejskiej w 1992 r. oraz Europejskiej Federacji Spawalniczej (EWF), której celem było stworzenie jednolitego systemu szkolenia, kwalifikowania i certyfikacji personelu spawalniczego, kierowany przez niego Instytut odegrał kluczową rolę w integracji polskiego spawalnictwa ze strukturami europejskimi. W 1996 r., jeszcze przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej, Instytut Spawalnictwa uzyskał – na zasadach nadzwyczajnych – status Autoryzowanej Organizacji Krajowej Europejskiej Federacji Spawalniczej (EWF), przysługujący zasadniczo wyłącznie państwom członkowskim, a w 1997 r. został przyjęty jako członek rzeczywisty EWF.

W 1997 r. Europejska Federacja Spawalnicza wraz z Międzynarodowym Instytutem Spawalnictwa (MIS) rozpoczęły współpracę nad rozszerzeniem europejskiego systemu szkolenia i certyfikacji personelu spawalniczego na kraje spoza Europy. W 2001 r. system ten został wdrożony jako globalny system kwalifikacji w spawalnictwie. Prof. Jan Pilarczyk aktywnie uczestniczył w jego tworzeniu, pełniąc funkcje Prezydenta Europejskiej Federacji Spawalniczej oraz Wiceprezydenta Międzynarodowego Instytutu Spawalnictwa.

Pod jego kierownictwem Instytut Spawalnictwa przeszedł kompleksową modernizację. Unowocześniono laboratoria i zaplecze badawcze, wyposażono Instytut w nowoczesną aparaturę naukowo-badawczą oraz stworzono nowoczesną infrastrukturę informatyczną. Dzięki tym działaniom Instytut Spawalnictwa w Gliwicach umocnił swoją pozycję jako wiodące centrum naukowo-badawcze i szkoleniowe polskiego spawalnictwa.

Prof. Jan Pilarczyk był przez całe życie zawodowe aktywnie zaangażowany w działalność Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich. Do Stowarzyszenia wstąpił w 1963 r., bezpośrednio po rozpoczęciu pracy w Instytucie Spawalnictwa w Gliwicach. Jego aktywność i zaangażowanie zostały szybko dostrzeżone. Kolejno pełnił funkcje:

• Przewodniczącego Koła SIMP przy Instytucie Spawalnictwa w Gliwicach,
• Zastępcy Prezesa Oddziału Wojewódzkiego SIMP w Katowicach,
• Członka Zarządu Głównego SIMP,
• Przewodniczącego Komisji Specjalizacji Zawodowej Inżynierów i Techników SIMP,
• Przewodniczącego Komisji ds. Współpracy z Zagranicą SIMP,
• Przewodniczącego Głównej Komisji Konkursowej Ogólnopolskiego Konkursu o Nagrodę i Dyplom Prezesa SIMP za najlepszą pracę dyplomową o profilu mechanicznym, obronioną w państwowej wyższej uczelni technicznej,
• Przewodniczącego Rady SIMP – funkcję tę pełnił bezpośrednio przed przejściem na emeryturę.

Równolegle aktywnie działał w strukturach Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT. Był Przewodniczącym Głównej Komisji ds. Specjalizacji Zawodowej Inżynierów i Techników przy FSNT-NOT oraz członkiem Rady Krajowej FSNT-NOT. Pełnił również funkcję członka Rady Fundacji Zamku w Rydzynie. Warto podkreślić, że wszystkie wymienione funkcje, z wyjątkiem funkcji Przewodniczącego Rady SIMP, sprawował przez wiele kolejnych kadencji, co świadczy o wysokim autorytecie, jakim cieszył się w środowisku inżynierskim oraz zaufaniu, jakim obdarzali go członkowie Stowarzyszenia.

• Przeprowadził Instytut Spawalnictwa przez okres transformacji ustrojowej, dostosowując jego działalność do zasad gospodarki rynkowej.
• Doprowadził do uzyskania przez Instytut Spawalnictwa statusu Autoryzowanej Organizacji Krajowej Europejskiej Federacji Spawalniczej (EWF) jeszcze przed akcesją Polski do Unii Europejskiej.
• Współtworzył europejski i światowy system szkolenia, kwalifikacji i certyfikacji personelu spawalniczego.
• Pełnił funkcje Prezydenta Europejskiej Federacji Spawalniczej (EWF) oraz Wiceprezydenta Międzynarodowego Instytutu Spawalnictwa (IIW/MIS).
• Zmodernizował Instytut Spawalnictwa, tworząc nowoczesne laboratoria i zaplecze badawcze.
• Umocnił pozycję Instytutu Spawalnictwa jako krajowego centrum naukowo-badawczego i szkoleniowego w dziedzinie spawalnictwa.

• Srebrny Krzyż Zasługi (1985)
• Złoty Krzyż Zasługi (1990)
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2000)
• Medal Złoty za Długoletnią Służbę (2014)
• Odznaka Honorowa za Zasługi dla Rozwoju Gospodarki Rzeczypospolitej Polskiej (2015)
• Złota Odznaka „Zasłużony dla Instytutu Spawalnictwa” (1985)
• Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1986)
• Medal im. Stanisława Olszewskiego (1990)
• Odznaka Jubileuszowa Wydziału Budowy Maszyn Politechniki Poznańskiej (1994)
• Medal „Bene Merentibus” Politechniki Częstochowskiej (1995)
• Odznaka Honorowa Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1995)
• Dyplom Mérite de l'Invention (Bruksela) (1998)
• Medal im. prof. Jozefa Čabelki (Słowacja) (2000)
• AWS „International Meritorious Certificate Award” (Atlanta, USA) (2006)
• Odznaka „Zasłużony dla Dozoru Technicznego” (2007)
• Laureat Srebrnego Pozłacanego Medalu Stowarzyszenia Spawalników Gruzińskich (2008)
• The Walter Edstrom Medal Międzynarodowego Instytutu Spawalnictwa (IIW/MIS) (2015)
• Honorowy Członek Rady Technicznej Polskiego Rejestru Statków S.A.
• Odznaka Wydziału Mechanicznego Politechniki Gdańskiej 
• Medal Honorowy SPWiR im. Tadeusza Sendzimira (nr 078) (2000)
• Złota Honorowa Odznaka SPWiR (2000)
• Złota Honorowa Odznaka SIMP (1980)
• Odznaka im. Henryka Mierzejewskiego (1997)
• Członek Honorowy SIMP (2001)
• Srebrna Odznaka Honorowa FSNT NOT 
• Złota Odznaka Honorowa FSNT NOT 
• Diamentowa Odznaka Honorowa FSNT NOT 

• Ojciec: Józef
• Matka: Bronisława Rakus