mgr inż. Kazimierz Czesław Wawrzyniak

Do jego najważniejszych osiągnięć w okresie pracy w PZT należało opracowanie projektu technologicznego hal montażowych oraz wdrożenie taśmowego systemu montażu. Przygotował również projekt wykorzystania mocy produkcyjnych Wielkopolskich Zakładów Teletechnicznych T-7 na potrzeby Zjednoczenia Przemysłu Elektronicznego i Teletechnicznego. Był także autorem szeregu projektów organizacyjnych, których wdrożenie przyniosło wymierne korzyści dla przedsiębiorstwa. Równocześnie pełnił funkcję wychowawcy i wykładowcy w Międzyzakładowej Szkole Zawodowej nr 2.

Kazimierz Wawrzyniak cieszył się dużym autorytetem zarówno wśród przełożonych, jak i współpracowników. Był pracownikiem ambitnym, obowiązkowym i niezwykle cenionym, wyróżniającym się nieprzeciętnymi zdolnościami organizacyjnymi. Szczególnie w okresach realizacji trudnych zadań produkcyjnych wykazywał się inicjatywą, odpowiedzialnością oraz umiejętnością skutecznego kierowania zespołem.

15 lutego 1963 r., w czasie pracy w Państwowych Zakładach Teletransmisyjnych, wstąpił do Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich, otrzymując legitymację nr 37 784. Decyzja ta oraz aktywne zaangażowanie w działalność Stowarzyszenia związały jego dalszą drogę zawodową z SIMP.

Od 1967 r. nieprzerwanie zasiadał w Prezydium Zarządu Głównego SIMP. Początkowo pełnił funkcję zastępcy sekretarza generalnego, a od 1 marca 1971 r. do 18 września 1987 r. sprawował urząd sekretarza generalnego SIMP. Od 1 października 1982 r. funkcję tę wykonywał społecznie.

Był również współinicjatorem opracowania i wdrożenia w Polsce systemu specjalizacji zawodowej inżynierów, współorganizatorem odbudowy Zamku w Rydzynie, który do dziś pełni funkcję Domu Pracy Twórczej SIMP, a także inicjatorem utworzenia Społecznej Wszechnicy SIMP w Rydzynie. Uczestniczył ponadto w organizacji kolejnych Kongresów Techników Polskich oraz Walnych Zjazdów Delegatów SIMP.

W czasie sprawowania przez niego funkcji sekretarza generalnego SIMP przez cztery kolejne kadencje (1971‑1987) nastąpił dynamiczny, wielokierunkowy rozwój Stowarzyszenia, obejmujący zarówno wzrost liczby członków, jak i rozszerzenie zakresu działalności eksperckiej, szkoleniowej oraz rzeczoznawczej.

Działalność w FSNT-NOT

Równolegle prowadził aktywną działalność w Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT. W latach 1982‑2008, przez pięć kadencji, pełnił funkcję sekretarza generalnego Federacji. W tym okresie był inicjatorem wielu przedsięwzięć o znaczeniu strategicznym dla środowiska inżynierskiego. W 1993 r. przewodniczył Komisji Rozwoju Działalności Federacji, która opracowała perspektywiczne założenia jej funkcjonowania w warunkach transformacji ustrojowej oraz określiła rolę stowarzyszeń naukowo-technicznych i środowiska inżynierskiego w przebudowie gospodarki kraju. Dokument ten stał się podstawą programów rozwojowych przyjętych przez Walne Zgromadzenie Delegatów FSNT-NOT. Znaczący był również jego wkład w rozwój systemu doskonalenia zawodowego kadry inżynierskiej, realizowanego we współpracy z partnerami zagranicznymi. Inicjował i rozwijał programy szkoleniowe z zakresu marketingu, ekonomii, rynków kapitałowych, zarządzania jakością, normalizacji, rachunku kosztów oraz tzw. czystszej produkcji, współpracując m.in. z instytucjami z Niemiec, Wielkiej Brytanii i Norwegii. Był inicjatorem włączenia polskich organizacji inżynierskich do Federacji Europejskich Narodowych Stowarzyszeń Inżynierskich (FEANI), a także współinicjatorem powołania Akademii Inżynierskiej w Polsce. Odegrał również istotną rolę w dostosowaniu struktur organizacyjnych FSNT-NOT do nowych warunków ustrojowych, w tym w decentralizacji Federacji oraz uregulowaniu kwestii majątkowych i własnościowych.

Systematycznie podnosił swoje kwalifikacje zawodowe. Ukończył m.in. szkolenia z zakresu zarządzania i planowania produkcji organizowane przez Carl Duisberg Gesellschaft w Kolonii, szkolenie dotyczące organizacji koncernów przemysłowych w Republice Federalnej Niemiec, kurs dla członków rad nadzorczych spółek prowadzony przez Centrum Prywatyzacji w Warszawie oraz kurs języka niemieckiego w Instytucie Goethego w Getyndze.

Zdobyta wiedza i doświadczenie umożliwiły mu aktywny udział w procesach transformacji gospodarczej Polski. Brał udział w pracach Rządowej Komisji Selekcyjnej Narodowych Funduszy Inwestycyjnych, uczestnicząc w przygotowaniu przekształceń własnościowych przedsiębiorstw państwowych. Istotnym osiągnięciem był również jego udział w Komitecie Doradczym Światowego Zjazdu Inżynierów „Hanower 2000”, za który otrzymał specjalne podziękowanie organizatorów.

Kazimierz Wawrzyniak wyróżniał się umiejętnością strategicznego myślenia, dalekowzrocznością oraz wyjątkowymi zdolnościami organizacyjnymi. Potrafił skutecznie planować i koordynować złożone przedsięwzięcia, podejmować odpowiedzialne decyzje oraz zachowywać spokój w sytuacjach wymagających szczególnej rozwagi. Łączył stanowczość z otwartością na argumenty i umiejętnością prowadzenia dialogu, dzięki czemu cieszył się powszechnym autorytetem zarówno wśród działaczy społecznych, jak i pracowników.

Jego działalność cechowały rzetelność, odpowiedzialność, konsekwencja oraz troska o dobro wspólne środowiska inżynierskiego. Sprawiedliwość, koleżeńskość oraz dbałość o ludzi i powierzone mu zadania sprawiły, że przez wiele lat pozostawał jednym z najwyżej cenionych organizatorów życia stowarzyszeniowego w polskim ruchu naukowo-technicznym.

• Współtwórca jego nowoczesnej struktury organizacyjnej SIMP na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych SIMP XX w.
• Współinicjator opracowania i wdrożenia w Polsce systemu specjalizacji zawodowej inżynierów.
• Współorganizator odbudowy Zamku w Rydzynie.
• Inicjator utworzenia Społecznej Wszechnicy SIMP w Rydzynie.
• Inicjator włączenia polskich organizacji inżynierskich do Federacji Europejskich Narodowych Stowarzyszeń Inżynierskich (FEANI).
• Współinicjator powołania Akademii Inżynierskiej w Polsce.

• Order Sztandaru Pracy II klasy
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• Złoty Krzyż Zasługi
• Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
• Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
• Złota Odznaka Honorowa „Za Zasługi dla Warszawy”
• Odznaka „Zasłużony dla Województwa Rzeszowskiego”
• Złota Honorowa Odznaka SIMP
• Złota Odznaka Honorowa NOT
• Złota Odznaka Honorowa SITK
• Srebrna Odznaka Państwowych Zakładów Teletransmisyjnych (PZT)
• Odznaka „Zasłużony dla FSO”

• Ojciec: Piotr
• Matka: Jadwiga
• Żona: Alicja
• Syn: Albert