prof. Stefan Stryczek

Studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wrocławskiej odbył w latach 1946‑1951. W 1964 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych na tym samym wydziale; promotorem jego rozprawy doktorskiej był prof. Roman Sobolski. W 1968 roku został docentem etatowym w Instytucie Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn Politechniki Wrocławskiej. W 1979 roku otrzymał tytuł profesora.

Dorobek zawodowy Profesora obejmuje szereg znaczących osiągnięć, wśród których należy wymienić:

• projekty i nadzór nad wykonaniem suwnic jedno- i dwubelkowych dla Dolnośląskich Zakładów Wytwórczych Maszyn Elektrycznych DOLMEL we Wrocławiu w latach 1953‑1959;
• projekt, nadzór nad wykonaniem oraz badania układu hydraulicznego żurawia samochodowego ZSH-6 dla Bielskich Zakładów Urządzeń Technicznych BZUT w Bielsku-Białej w 1959 roku;
• współudział w opracowaniu konstrukcji i wdrożeniu kołowych ładowarek hydraulicznych produkowanych przez Fabrykę Maszyn Budowlanych FADROMA we Wrocławiu w latach 1956‑1976;
• współudział w badaniach i rozwoju pomp oraz silników hydraulicznych zębatych i wielotłoczkowych dla Kombinatu Typowych Elementów Hydrauliki PZL HYDRAL we Wrocławiu w latach 1968‑1981;
• współudział w opracowaniu konstrukcji i technologii kół zębatych gerotorowych, hydraulicznych bloków sterujących i silników orbitalnych dla Fabryki Maszyn Rolniczych Agromet-Pilmet we Wrocławiu w latach 1983‑1989.

W latach 1965‑1976 zorganizował i kierował Zakładem Naukowo-Dydaktycznym Napędów i Sterowań Hydraulicznych w Instytucie Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn Politechniki Wrocławskiej. W latach 1968‑1976 był członkiem uczelnianego zespołu opiniującego oraz zastępcą głównego eksperta ds. prac zleconych w Politechnice Wrocławskiej. W latach 1976‑1975 był prodziekanem ds. studiów zaocznych. W latach 1975‑1979 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn Politechniki Wrocławskiej. W latach 1981‑1987 był dziekanem Wydziału Mechanicznego Politechniki Wrocławskiej. W 1991 roku przeszedł na emeryturę.
Prof. Stryczek pełnił również różne funkcje poza uczelnią. W latach 1968‑1975 był członkiem Komitetu Naukowego ds. Maszyn Przepływowych Zakładów Konstrukcyjno-Mechanicznych w Gliwicach. W latach 1973‑1990 był członkiem Rady Programowej dwutygodnika „Przegląd Mechaniczny”, organu głównego SIMP. W latach 1982‑1985 był członkiem Rady Naukowej Przemysłowego Instytutu Maszyn Budowlanych w Kobyłce k. Warszawy. W latach 1986‑1991 był członkiem Rady Naukowej Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Dźwignic i Urządzeń Transportowych DETRANS w Bytomiu. W latach 1984‑1988 był członkiem Rady Programowej Porozumienia Producentów Hydrauliki Siłowej we Wrocławiu. W latach 1980‑1997 był przewodniczącym Rady Programowej czasopisma „Sterowanie i Napęd Hydrauliczny”, później „Hydraulika i Pneumatyka”.
Był był autorem i współautorem ponad 100 rozpraw i artykułów publikowanych w krajowych i zagranicznych czasopismach naukowych i naukowo-technicznych, 4 patentów, 65 niepublikowanych prac badawczych, 80 ekspertyz oraz 22 opracowań projektowych.
Profesor wypromował 10 doktorów nauk technicznych, z których 4 zostało profesorami. Opracował 28 recenzji prac doktorskich i habilitacyjnych oraz 11 recenzji rozpraw, książek i skryptów. Był współautorem 8-języcznego słownika „Technik-Woerterbuch, Hydraulik-Pneumatik”, VEB Verlag Technik – WNT, Berlin–Warszawa, 1971.
Był twórcą Szkoły Naukowej Napędów i Sterowań Hydraulicznych, w której zajmowano się podstawami teoretycznymi projektowania elementów i układów hydraulicznych, ich badaniami eksperymentalnymi oraz zasadami eksploatacji.
Autor podręczników akademickich:
„Napęd hydrostatyczny – elementy i układy”, WNT, Warszawa, 1984.
„Napęd hydrostatyczny”, tom I – „Elementy”, WNT, Warszawa, 1990.
„Napęd hydrostatyczny”, tom II – „Układy”, WNT, Warszawa, 1992.

Prof. Stefan Stryczek odegrał znaczącą rolę w rozwoju działalności naukowo-technicznej w dziedzinie hydrauliki i pneumatyki w ramach Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich. W 1964 roku był współorganizatorem pierwszej w kraju Sekcji Naukowo-Technicznej Hydrauliki i Pneumatyki przy Oddziale Wojewódzkim SIMP we Wrocławiu, a w latach 1964‑1973 pełnił funkcję jej przewodniczącego. Od 1994 roku był honorowym przewodniczącym zarówno Sekcji Wrocławskiej, jak i Sekcji Głównej przy Zarządzie Głównym SIMP.

Był również współinicjatorem powołania czasopisma „Sterowanie i Napęd Hydrauliczny”, które z czasem przyjęło tytuł „Hydraulika i Pneumatyka”. Aktywnie angażował się także w organizację konferencji poświęconych hydraulice, współorganizowanych przez Oddział Wojewódzki SIMP we Wrocławiu i Politechnikę Wrocławską. Jego działalność w SIMP przyczyniła się do integracji środowiska naukowego i inżynierskiego oraz rozwoju i upowszechniania wiedzy z zakresu hydrauliki i pneumatyki.

• Złoty Krzyż Zasługi – 1973 r.
• Państwowa Nagroda Zespołowa II stopnia – 1976 r. – „za udział w opracowaniu i wdrożeniu kołowych ładowarek hydraulicznych”
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1980 r.
• Medal Komisji Edukacji Narodowej – 1981 r.
• Indywidualna Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego – 1971 r.
• Zespołowa Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki – 1981 r.
• Indywidualna Nagroda Ministra Edukacji Narodowej – 1991 r.
• Złota Odznaka „Zasłużony Pracownik Fabryki Maszyn Budowlanych FADROMA” we Wrocławiu – 1976 r.
• Medale 35-lecia (1980 r.) i 40-lecia (1985 r.) Politechniki Wrocławskiej
• Medal Pamiątkowy Politechniki Gdańskiej – 1995 r.
• Złota Honorowa Odznaka SIMP – 1980 r.
• Odznaka im. Henryka Mierzejewskiego – 1990 r.
• Nagroda Senatu Politechniki Wrocławskiej „za szczególne osiągnięcia w dziedzinie dydaktyki” – 1989 r.

Pochowany na Cmentarzu Parafialnym św. Rodziny we Wrocławiu (ID grobu: 7819, Sektor: 18, Rząd: 28, Nr w rzędzie: 8).