mgr inż. Witold Kawecki

Naukę szkolną rozpoczął w 1937 r. w Turku. Jego ojciec, Antoni Kawecki, przed II wojną światową był burmistrzem Turku; w 1981 r. został za zasługi dla miasta jego honorowym obywatelem.
W 1948 r. Witold Kawecki uzyskał maturę w I Liceum Ogólnokształcącym w Gdańsku. W latach 1948‑1952 studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Gdańskiej, gdzie w 1952 r. uzyskał tytuł inżyniera mechanika. W 1950 r. zorganizował i prowadził Koło Naukowo-Samochodowe przy Wydziale Mechanicznym Politechniki Gdańskiej.
W 1953 r. rozpoczął studia magisterskie na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wrocławskiej. Ukończył je w 1955 r., uzyskując dyplom magistra inżyniera mechanika w specjalności konstrukcja maszyn rolniczych.

Karierę zawodową rozpoczął w 1952 r. w Poznańskiej Fabryce Maszyn Żniwnych, gdzie początkowo został zatrudniony na podstawie nakazu pracy. Po trzech miesiącach powierzono mu stanowisko głównego mechanika. W latach 1954‑1960 organizował i uruchomił Centralne Laboratorium, którego następnie został kierownikiem. W 1954 r. objął funkcję kierownika Laboratorium Centralnego.
W 1960 r. przeszedł do Poznańskiej Fabryki Łożysk Tocznych, gdzie został kierownikiem Wydziału Obróbki Cieplnej. Uruchamiał produkcję i szkolił załogę. W latach 1962‑1965 przewodniczył tamtejszemu Kołu SIMP.
W 1965 r. powrócił do Poznańskiej Fabryki Maszyn Żniwnych jako kierownik Działu Postępu Technicznego. Jednocześnie został redaktorem naczelnym miesięcznika zakładowego „Motowidła”, wcześniej wydawanego przez Koło SIMP. W październiku 1966 r. rozpoczął pracę w Biurze Projektowo-Technologicznym Przemysłu Maszyn Rolniczych „Biprotech” w Poznaniu jako starszy projektant. W kwietniu 1975 r. przeszedł do Instytutu Gospodarki Magazynowej w Poznaniu, gdzie objął stanowisko zastępcy dyrektora ds. technicznych. W związku z dostrzeganym przez niego zacofaniem polskiej gospodarki magazynowej oraz brakiem krajowych producentów sprzętu magazynowego i transportu wewnętrznego zorganizował dobrowolne Zrzeszenie Producentów Sprzętu Transportu Wewnętrznego i Magazynowania. W lutym 1982 r. powstało Zrzeszenie Producentów Transportu Wewnętrznego i Magazynowania PROMAG, którego został dyrektorem. W 1984 r. współuczestniczył w powołaniu Sekcji Transportu Wewnętrznego i Magazynowania SIMP i od chwili jej utworzenia do 2002 r. pełnił funkcję jej przewodniczącego.
Po likwidacji zrzeszeń w kraju Zakład Handlu i Usług działający przy Zrzeszeniu Producentów Transportu Wewnętrznego i Magazynowania PROMAG został w 1989 r. przekształcony w spółkę z o.o., a następnie w 1990 r. w spółkę akcyjną PROMAG. Witold Kawecki był jej prezesem zarządu i dyrektorem naczelnym do przejścia na emeryturę w 1998 r. W tym samym roku został przewodniczącym Rady Nadzorczej i pozostał związany z przedsiębiorstwem. Jego wizja i strategia rozwoju miały istotny wpływ na pozycję PROMAG S.A. na krajowym i zagranicznym rynku logistyki wewnętrznej.
Był autorem licznych artykułów i referatów oraz organizatorem wielu konferencji naukowo-technicznych. Przez dziewięć lat pełnił funkcję społecznego eksperta przy Biurze Planowania Regionalnego w Poznaniu; do pełnienia tej funkcji został powołany przez wicepremiera i przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.
Działalność społeczna była ważnym elementem jego życia już od młodości. W latach 1945‑1947 działał w Związku Harcerstwa Polskiego jako drużynowy. W latach 1947‑1949 był członkiem Komendy Hufca Gdańsk-Wrzeszcz i zajmował się sprawami finansowo-gospodarczymi. W źródle dotyczącym jego sylwetki działalność harcerska została również ujęta szerzej jako pełnienie funkcji drużynowego i gospodarza hufca ZHP w Gdańsku-Wrzeszczu oraz późniejsza działalność w Komendzie Miejskiej ZHP w Gdańsku.
W 1950 r. zorganizował i prowadził Koło Naukowo-Samochodowe przy Wydziale Mechanicznym Politechniki Gdańskiej.
W latach 1976‑1992 był zastępcą przewodniczącego Rady Oddziału Wojewódzkiego NOT w Poznaniu, a w latach 1967‑1984 przez kilka kadencji członkiem Rady Głównej NOT w Warszawie.

Do SIMP wstąpił 10 maja 1955 r. w Poznańskiej Fabryce Maszyn Żniwnych. Początkowo został członkiem Zarządu Koła i prowadził działalność odczytową. W 1956 r. został przewodniczącym Zarządu Koła przy Poznańskiej Fabryce Maszyn Żniwnych; funkcję tę pełnił do 1960 r.
W 1957 r. został członkiem Zarządu Oddziału SIMP w Poznaniu. Był delegatem na III Kongres Techników Polskich oraz sekretarzem Walnego Zjazdu Delegatów SIMP w Poznaniu w 1957 r. W 1958 r. współorganizował Sekcję Maszyn Rolniczych, która wspólnie z Kołem SIMP organizowała m.in. wyjazdy branżowe: w 1959 r. do Fabryki Maszyn Rolniczych w NRD, a w 1960 r. na Węgry. W latach 1957‑1963 był współorganizatorem i sekretarzem Sekcji Maszyn i Ciągników Rolniczych SIMP. Po przejściu do Poznańskiej Fabryki Łożysk Tocznych został członkiem tamtejszego Koła SIMP i w latach 1962‑1965 przewodniczył jego pracom.
W Poznańskiej Fabryce Maszyn Żniwnych współtworzył i współredagował miesięcznik „Motowidła”. Pismo poruszało problematykę gospodarczą i techniczną, a jego ostatnia strona, „Parapet”, miała charakter kroniki i beletrystyki. Publikowano tam również satyryczne i krytyczne materiały dotyczące funkcjonowania zakładu. Z tekstami pisma wielokrotnie ingerowała cenzura. Po odejściu Kaweckiego z fabryki ukazał się już tylko jeden numer „Motowideł”.
Od 1957 r. działał we władzach Oddziału SIMP w Poznaniu. W 1965 r. został zastępcą przewodniczącego Oddziału, a w latach 1969‑1989 przez 20 lat był przewodniczącym Zarządu Oddziału SIMP w Poznaniu. W 1990 r. wybrano go Honorowym Przewodniczącym Oddziału SIMP w Poznaniu.
W Zarządzie Głównym SIMP działał od 1963 r.; w późniejszym okresie był członkiem Zarządu Głównego w kadencjach 1965‑1967 i 1975‑1980. Funkcję zastępcy przewodniczącego Zarządu Głównego SIMP pełnił w latach 1984‑1990.

Inicjował i realizował wiele wydarzeń mających wpływ na rozwój naszego Stowarzyszenia. Niektóre z wydarzeń, których był pomysłodawcą i realizatorem:

• Zgrupowanie Ziem Zachodnich i Północnych - współpraca Oddziałów SIMP rozpoczęta w 1960 r. przez Poznań, Gdańsk i Bydgoszcz, do której następnie dołączyły oddziały w Szczecinie, Koszalinie, Zielonej Górze, Olsztynie, Elblągu i Włocławku. Jej celem była wymiana doświadczeń, koordynacja działalności, organizowanie wspólnych konkursów, wycieczek i szkoleń, a także uzgadnianie postulatów kierowanych do władz SIMP. Współpraca ta stała się pierwowzorem późniejszych makroregionów SIMP. Oddział Poznański przez cały okres funkcjonowania zgrupowania pełnił rolę oddziału koordynującego.
  Organizacja spotkań i zjazdów przedstawicieli oddziałów SIMP oraz spotkań roboczych poświęconych aktualnym problemom Stowarzyszenia.
  Organizacja I Zjazdu Przedstawicieli Wojskowych SIMP w Poznaniu 26–27 lutego 1968 r. z udziałem przedstawicieli Ministerstwa Obrony Narodowej. Następne zjazdy odbyły się m.in. w Szczecinie, Olsztynie i Poznaniu; z czasem uczestniczyły w nich koła wojskowe SIMP z całego kraju.
• Konkurs „Swego nie znacie” na najlepszy wyrób wielkopolski, organizowany wspólnie z „Głosem Wielkopolskim”. Wzięło w nim udział 128 firm, które zgłosiły 230 wyrobów. Konkurs promował krajową i wielkopolską produkcję w okresie przemian gospodarczych po 1989 r.
• Powołanie w 1988 r. spółki inżynierskiej inSIMP, w której był prezesem zarządu i przewodniczącym rady nadzorczej.
• Powołanie spółdzielni mieszkaniowej, która przydzieliła 12 mieszkań młodym członkom SIMP.
• Inicjowanie projektu Domu Mechanika SIMP w Poznaniu; prace projektowe rozpoczęto w 1985 r., lecz ze względu na zmianę sytuacji społeczno-gospodarczej budowy nie zrealizowano.
• Zawarcie 5 marca 1985 r. porozumień o współpracy z 19 największymi zakładami przemysłowymi, które doprowadziły do organizacji konkursu „Mistrz Techniki SIMP Województwa Poznańskiego”; w 1986 r. do porozumienia dołączyło kolejnych sześć zakładów.
• Organizacja sesji „40-lecia przemysłu elektromaszynowego w Wielkopolsce” 10 grudnia 1984 r., podczas której zaprezentowano sześć obszernych raportów dotyczących poszczególnych branż przemysłu.
• Przewodniczenie Komitetowi Rzecznictwa powołanemu przez Zarząd Główny SIMP w 1980 r., którego zadaniem była m.in. walka o właściwe relacje płacowe inżynierów w stosunku do robotników.
• Usprawnianie organizacji Oddziału Poznańskiego SIMP poprzez wprowadzenie, jako pierwszemu oddziałowi w kraju, Komisji Koordynacyjnych Kół SIMP oraz Oddziałów Rejonowych. W 1975 r. Oddziały Rejonowe przekształcono w Oddziały SIMP.
• Organizacja i rozwijanie działalności konferencyjnej, szkoleniowej, odczytowej oraz licznych przedsięwzięć integrujących środowisko inżynierskie.
  Odbudowa Zamku w Rydzynie

Największym przedsięwzięciem społecznym Witolda Kaweckiego była inicjatywa przejęcia przez SIMP i odbudowy Zamku w Rydzynie, spalonego w 1945 r.
Pierwsze rozmowy dotyczące przejęcia zamku przeprowadzono podczas XXI Walnego Zjazdu Delegatów SIMP we Wrocławiu w maju 1969 r. Następnie Oddział Poznański wystąpił do Zarządu Głównego SIMP z formalnym wnioskiem o przejęcie, odbudowę i adaptację zamku na Ośrodek Szkoleniowy i Dom Pracy Twórczej Inżyniera i Technika Mechanika. Prezydium Zarządu Głównego zaakceptowało wniosek, a 22 września 1969 r. Zarząd Główny SIMP podjął w Częstochowie uchwałę o przejęciu zamku i jego odbudowie. Wstępne koszty inwestycji oszacowano wówczas na 43 mln zł. Witold Kawecki został głównym pomysłodawcą przedsięwzięcia oraz przewodniczącym Społecznego Komitetu Budowy/Odbudowy Zamku. Przez około 20 lat kierował społecznymi działaniami związanymi z odbudową, a do 1978 r. z upoważnienia Zarządu Głównego SIMP pełnił funkcję szefa odbudowy. Organizował i nadzorował prace projektowe i budowlane, rozwiązywał problemy materiałowe i sprzętowe, inspirował czyny społeczne oraz zabiegał o środki finansowe. Do prac zachęcił tysiące członków SIMP z całej Polski, co znacząco ograniczyło koszty inwestycji. Pierwszy etap odbudowy zamku zakończono w 1977 r. Dzięki przedsięwzięciu SIMP odzyskało reprezentacyjny obiekt szkoleniowo-konferencyjny, a zamek został przywrócony polskiej kulturze. Był również znaczącym darczyńcą zamku. Wśród jego najbliższych współpracowników przy odbudowie wymieniani są Jan Magda, Jerzy Dembowski, Józef Werno, Feliks Zielnik, Jerzy Drankowski, architekt Witold Milewski, Ewa Foksowicz oraz plastycy Waleria Schmidt i Roman Machowiak. W sprawach związanych z przejęciem zamku pomagał również Tadeusz Witold Młyńczak. Kawecki wysoko oceniał współpracę z przewodniczącym ZG SIMP Sobiesławem Zbierskim i sekretarzem generalnym SIMP Kazimierzem Wawrzyniakiem.

• organizacja i uruchomienie Centralnego Laboratorium w Poznańskiej Fabryce Maszyn Żniwnych;
• rozwój gospodarki magazynowej i transportu wewnętrznego w Polsce;
• zorganizowanie Zrzeszenia Producentów Sprzętu Transportu Wewnętrznego i Magazynowania PROMAG;
• doprowadzenie do ogólnopolskiego rozwoju PROMAG na początku lat 90.;
• współtworzenie Sekcji Transportu Wewnętrznego i Magazynowania SIMP i kierowanie nią do 2002 r.;
• wieloletnie kierowanie Oddziałem SIMP w Poznaniu;
• rozwijanie współpracy Oddziałów SIMP Ziem Zachodnich i Północnych;
• powołanie spółki inżynierskiej inSIMP;
• inicjowanie spółdzielni mieszkaniowej dla młodych członków SIMP;
• inicjowanie projektu Domu Mechanika SIMP w Poznaniu;
• inicjowanie i przeprowadzenie przejęcia przez SIMP Zamku w Rydzynie;
• wieloletnie przewodniczenie Społecznemu Komitetowi Odbudowy Zamku w Rydzynie;
• kierowanie pracami odbudowy zamku;
• zaangażowanie członków SIMP z całej Polski w społeczną odbudowę zamku;
• doprowadzenie do zakończenia pierwszego etapu odbudowy Zamku w 1977 r.;
• przywrócenie zamku polskiej kulturze i stworzenie w nim Ośrodka Szkoleniowego i Domu Pracy Twórczej SIMP;
• pozostawienie trwałego dziedzictwa w postaci rozwoju SIMP, PROMAG oraz Zamku SIMP w Rydzynie.

• Srebrny Krzyż Zasługi – 1969;
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1977;
• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 1984;
• Medal Komisji Edukacji Narodowej – 1977;
• Medal 30-lecia PRL – 1974;
• Medal 40-lecia PRL – 1984;
• Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” – 1970;
• Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” – 1978;
• Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego – 1966;
• odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” – 1988;
• Złota Odznaka „Za opiekę nad zabytkami” – 1988;
• Odznaka Honorowa „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego” – 1970;
• Odznaka Honorowa Miasta Poznania – 1969;
• Odznaka Honorowa „Za Zasługi dla woj. Leszczyńskiego” – 1985;
• Odznaka Honorowa „Za Zasługi dla rozwoju m. Piły” – 1985;
• Złota Honorowa Odznaka SIMP – 1965;
• Odznaka im. Henryka Mierzejewskiego – 1975;
• Członek Honorowy SIMP – 1976;
• Medal za zasługi dla Oddziału SIMP z okazji 50-lecia istnienia Oddziału – 1985;
• Medal za zasługi dla Oddziału SIMP z okazji 60-lecia istnienia Oddziału – 1995;
• Medal pamiątkowy z okazji 75-lecia działalności SIMP w Polsce – 2001;
• Medal za zasługi dla Oddziału SIMP z okazji 70-lecia istnienia Oddziału – 2005;
• Medal za zasługi dla Oddziału SIMP z okazji 80-lecia istnienia Oddziału – 2015;
• medale Oddziałów SIMP w Kaliszu, Koszalinie, Gdańsku, Warszawie, ZODOK i TMMT;
• Srebrna Odznaka Honorowa NOT – 1961;
• Złota Odznaka Honorowa NOT – 1965;
• Diamentowa Odznaka Honorowa NOT – 2013.

Najważniejszym miejscem związanym z pamięcią o Witoldzie Kaweckim jest Zamek SIMP w Rydzynie, którego odbudowa była jego największym przedsięwzięciem społecznym. Witold Kawecki darzył zamek szczególnym sentymentem i do końca życia pozostawał związany z jego losem. Jednym z jego niezrealizowanych marzeń była rekonstrukcja Wielkiej Alkowy.
W dniu 6 października 2016 r. Zarząd Główny SIMP podjął uchwałę o umieszczeniu na Zamku SIMP w Rydzynie brązowej tablicy pamiątkowej z wizerunkiem Witolda Kaweckiego, doceniając jego wkład w przywrócenie polskiej kulturze zabytkowego zamku. Tablica została odsłonięta 3 marca 2017 r. podczas uroczystości zorganizowanej przez Oddział SIMP w Poznaniu wspólnie z Zarządem Głównym SIMP, PROMAG S.A. i Dyrekcją Zamku. W uroczystości uczestniczyli m.in. członkowie władz SIMP, przedstawiciele PROMAG S.A., samorządowcy Leszna i Rydzyny, przedstawiciele wojska oraz współpracownicy i przyjaciele Kaweckiego. Tablicę odsłoniła jego żona Alicja Kawecka w asyście prezesa SIMP Piotra Janickiego.

• Ojciec: Antoni
• Matka:
• Żona: Alicja

Pochowany na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu.