mgr inż. Wojciech Wiśniewski

W 1964 roku rozpoczął naukę w V Liceum Ogólnokształcącym im. Andrzeja Struga w Gliwicach. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1968 roku podjął studia na Wydziale Mechanicznym Energetycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, które ukończył w 1974 roku, uzyskując tytuł magistra inżyniera mechanika w specjalności energetyka cieplna.

Pracę zawodową rozpoczął w 1974 roku w Zakładzie Pomiarowo-Badawczym Energetyki „Energopomiar” w Gliwicach, gdzie pracował do 1987 roku, awansując od stanowiska inżyniera pomiarowego do kierownika pracowni pomiarów. W Energopomiarze związany był z Zakładem Cieplnym, a następnie z Działem Odpylania i Odpopielania. Obszar gospodarki odpadami paleniskowymi oraz ochrony atmosfery w energetyce był wówczas dziedziną w dużej mierze marginalizowaną na etapie kształcenia i niedocenianą jako istotny element procesu wytwarzania energii z węgla. Wymagał on opracowania podstaw metodycznych, w tym standardów, wytycznych projektowych i eksploatacyjnych, kryteriów oceny prawidłowości prowadzenia ruchu, remontów i eksploatacji instalacji, a także doskonalenia urządzeń oraz metod pomiarowych.
Lata siedemdziesiąte XX wieku były okresem intensywnego rozwoju polskiej energetyki opartej na węglu, w którym realizowano budowę bloków energetycznych o mocach 200 MW, a następnie 500 MW i 360 MW. Wykorzystywane wówczas w Polsce węgle charakteryzowały się znaczną zawartością popiołu, co skutkowało powstawaniem dużych ilości odpadów paleniskowych i koniecznością rozwoju technologii ich transportu, zagospodarowania oraz ograniczania oddziaływania na środowisko. Pracując w Energopomiarze, wykonywał oraz nadzorował realizację standardowych pomiarów służących weryfikacji parametrów pracy instalacji odpylania oraz gospodarki odpadami paleniskowymi, a także ich optymalizacji. Główny zakres jego aktywności zawodowej w tym okresie obejmował między innymi: badania modelowe instalacji odpylania, służące optymalizacji modernizacji elektrofiltrów, badania stanowiskowe oraz opracowanie wytycznych do projektowania elewatorów przeznaczonych do pneumatycznego transportu materiałów sypkich, aktualizację wytycznych projektowania instalacji odpopielania,
wykonanie obliczeń instalacji pneumatycznego transportu popiołu dla Elektrowni Bełchatów, budowę i badania instalacji do pneumatycznego wypełniania wyrobisk Kopalni „Bolesław Śmiały” popiołem pochodzącym z Elektrowni Łaziska.
W ramach programu „Opracowanie efektywnej i skutecznej metody ochrony atmosfery” (program 206), realizowanego w ramach Funduszu Postępu Techniczno-Ekonomicznego (FPTE), przy współudziale Wojciecha Wiśniewskiego wykonano między innymi: opracowanie i wdrożenie do eksploatacji wagonu kolejowego 911 S przeznaczonego do transportu popiołu, wdrożenie dmuchaw do pneumatycznego transportu popiołu na niewielkie odległości, opracowanie metody usuwania pyłu długotrwale magazynowanego w zasobnikach.
W latach 1978 oraz 1986 był wykładowcą na kursach specjalistycznych:

• w Rybniku - na kursie dotyczącym eksploatacji i remontów instalacji gospodarki odpadami paleniskowymi dla pracowników elektrowni,
  w Ośrodku w Dębe – na dwóch kursach organizowanych dla Ministerstwa Ochrony Środowiska, dotyczących technik odpylania oraz pomiarów emisji pyłowo-gazowych,
• w Ustce - na kursie eksploatacji i remontów elektrofiltrów dla pracowników Zakładów Energetycznych Okręgu Północnego (ZEOPn).
  Był współautorem norm branżowych opracowanych dla Instytutu Energetyki (obecnie nieużytkowanych), a także współautorem wzoru użytkowego oraz patentu dotyczącego instalacji odpylania. Ochrona prawna wzoru użytkowego i patentu wygasła. Jest również autorem dwóch artykułów opublikowanych w miesięczniku „Energetyka”.

Gospodarka odpadami paleniskowymi (produktami ubocznymi spalania) w poprzednim systemie gospodarczym w Polsce stanowiła istotne zagadnienie organizacyjne i techniczne, wymagające rozwiązań zarówno projektowych, jak i eksploatacyjnych.
W latach 1988‑2006 pracował w Biurze Studiów, Projektów i Realizacji Energoprojekt Gliwice, zajmując stanowiska: starszego projektanta, kierownika Pracowni Mechanicznej, głównego projektanta, kierownika Pracowni Cieplnej oraz generalnego projektanta. Główna aktywność zawodowa w tym okresie obejmowała organizację oraz prowadzenie prac koncepcyjnych i projektowych dla wielu obiektów oraz instalacji energetycznych. Do najważniejszych realizacji i opracowań należały: budowa bloku gazowo-parowego w Elektrociepłowni Gorzów Wielkopolski – pierwszego bloku gazowo-parowego w Polsce, organizacja prac oraz opracowanie dokumentacji przetargowej instalacji odazotowania i odsiarczania spalin dla Elektrociepłowni ORLEN w Płocku, zaprojektowanie największej w Polsce instalacji wentylacji i klimatyzacji dla zakładów GM Opel w Gliwicach, instalacja współspalania biopaliw z węglem na blokach 200 MW w Elektrowni Ostrołęka, budowa kotłowni szczytowej w Elektrociepłowni Kraków Łęg, obejmującej osiem kotłów o mocy 40 MW każdy, zlokalizowanych w miejscu zdemontowanych dwóch kotłów WP-100, z wykorzystaniem istniejących konstrukcji wsporczych; kotłownia została wykonana jako dwupoziomowa, wykonanie Due Diligence dla Elektrociepłowni Zakładów Chemicznych w Brzegu Dolnym dla WS Atkins – Rolls Royce, wykonanie Due Diligence dla Elektrociepłowni Zakładów Chemicznych „Dwory” dla MCC, opracowania koncepcyjne i studia wykonalności modernizacji Elektrociepłowni Zabrze, Elektrociepłowni Siekierki, Elektrociepłowni Dwory oraz Elektrociepłowni Mielec, opracowania koncepcyjne i studia wykonalności budowy bloków gazowo-parowych w Hucie Miedzi Głogów oraz Elektrociepłowni Polkowice, oceny możliwości wydłużenia eksploatacji bloku nr 1 w Elektrowni Dolna Odra oraz bloku BC-50 w Elektrociepłowni Wrocław, opracowanie Studium Wykonalności zabudowy układu kogeneracyjnego w Elektrociepłowni Suwałki (obiekt zrealizowany), opracowanie koncepcji budowy zbiorników popiołu o dużej pojemności (60 000 m³) w Elektrowni Opole, studium wykonalności modernizacji kotłowni dowthermowych w Zakładach „Stilon” w Gorzowie Wielkopolskim, studium wykonalności instalacji rozpałkowych – zamiany mazutu na lekki olej opałowy dla Elektrowni Rybnik oraz elektrociepłowni: Gdańsk, Gdynia, Wrocław i Kraków, opracowanie wniosków oraz uzyskanie Zintegrowanych Pozwoleń na Korzystanie ze Środowiska dla Elektrociepłowni Radom i Elektrociepłowni Siedlce (pierwsze tego typu pozwolenia w województwie mazowieckim).
Ponadto uczestniczył w realizacji wielu innych projektów i instalacji energetycznych, które zostały wykonane na podstawie opracowań przygotowanych z jego udziałem.
W latach 2006‑2008 pełnił funkcję kierownika prac projektowych elektrowni termosolarnej PS20 o mocy 20 MW elektrycznych w Hiszpanii, w okresie gdy właścicielem Energoprojektu Gliwice był hiszpański koncern ABENGOA. W latach 2016‑2019 pracował w Zakładach Remontowych Energetyki Katowice S.A. W tym czasie był członkiem zespołu Inżyniera Kontraktu (faktycznie pełniąc funkcję inwestora zastępczego) przy budowie Instalacji Odsiarczania Spalin metodą amoniakalną w Grupie Azoty - Zakładach Chemicznych Police. Zadanie to wymagało przejęcia projektu po wcześniejszym etapie realizacji, w którym wystąpiły istotne opóźnienia, błędy oraz braki organizacyjne i techniczne. Realizacja wymagała między innymi przeprowadzenia inwentaryzacji istniejącej infrastruktury, organizacji kompleksowego procesu projektowego, koordynacji zakupu specjalistycznych usług wykonawczych, uzyskiwania akceptacji właściciela dla specjalistycznych rozwiązań technicznych, kwalifikacji nakładów finansowych, dostosowania instalacji odsiarczania spalin do specyficznych warunków pracy kotłowni, przeprowadzenia szkoleń personelu, rozruchu technologicznego, wykonania pomiarów gwarancyjnych oraz przekazania instalacji do eksploatacji.
W latach 2019‑2022 Wojciech Wiśniewski pracował w Przedsiębiorstwie Ochrony Środowiska EKOPOMIAR Henryk Lemieszek. Z przedsiębiorstwem tym współpracował również wcześniej w ramach usług kontraktowych. Firma realizowała prace pomiarowe oraz eksperckie, głównie w zakresie ochrony środowiska.
Do ważniejszych realizacji należały między innymi: pomiary gwarancyjne instalacji biopaliw oraz kotła fluidalnego w Elektrociepłowni Siekierki, pomiary instalacji odazotowania i odsiarczania spalin w Elektrociepłowni Pomorzany, pomiary instalacji odazotowania w Elektrowni Skawina, prace związane z tłocznią gazu Jeleniów 2, instalacja gospodarki smołą koksowniczą w Industrial Quimica Del Nalon, oraz wiele innych przedsięwzięć związanych z energetyką i ochroną środowiska.
Cała aktywność zawodowa Wojciecha Wiśniewskiego była związana z energetyką – od badań i pomiarów, poprzez projektowanie i nadzór inwestorski, aż po realizację i eksploatację zaawansowanych technologicznie obiektów energetycznych.

Jest aktywnym członkiem SIMP od 1978 roku. Obecnie działa w Kole SIMP przy Oddziale Katowice, pełniąc funkcję wiceprzewodniczącego Sekcji Energetyki.
Swoją wiedzą i wieloletnim doświadczeniem zawodowym chętnie dzieli się z innymi członkami Stowarzyszenia, prowadząc prezentacje i wystąpienia podczas spotkań organizowanych przez SIMP, a także uczestnicząc w pracach zespołów egzaminacyjnych przeprowadzających egzaminy kwalifikacyjne w zakresie energetyki.
Posiada świadectwa kwalifikacyjne grup G1, G2 i G3 w zakresie dozoru i eksploatacji (D i E), obejmujące pełny zakres uprawnień, a także uprawnienia egzaminatora w tych obszarach. Aktywność w SIMP stanowi dla niego ważny element działalności zawodowej i społecznej, ukierunkowanej na upowszechnianie wiedzy technicznej, podnoszenie kwalifikacji kadr energetycznych oraz wymianę doświadczeń między inżynierami.

• Współtwórca rozwiązań technologicznych w zakresie gospodarki odpadami paleniskowymi i ochrony środowiska w energetyce.
• Udział w projektowaniu i realizacji znaczących obiektów energetycznych, w tym pierwszego w Polsce bloku gazowo-parowego w EC Gorzów Wlkp. oraz elektrowni termosolarnej PS20 w Hiszpanii.
• Autor i współautor opracowań technicznych, norm branżowych, publikacji oraz rozwiązań chronionych prawnie.
• Wieloletni ekspert, projektant, wykładowca i egzaminator w dziedzinie energetyki oraz aktywny działacz SIMP.